BAŞİSKLE
Bitki Örtüsü

BİTKİ ÖRTÜSÜ


İlçe genelinde yaptığım gözlemlerde, barajın batıya ve güneye bakan yamaçlarının daha sıcak ve kurak olması nedeniyle, daha taşlık olup orman dokusu daha zayıftır. Alt kesimlerde ise Akdeniz bitki topluluğu yani makiler ve bodur ağaç toplulukları mevcuttur. Daha çok nemli olan kuzey yamaçları, yüksek kesimler ise yayvan yapraklı ağaçlar ve ormanlarla kaplıdır.

Güneyde, dağlık kesimde köy arazilerinin çoğu eskiden orman olup, ormandan açma arazilerdir. Bu araziler, bundan 30-40 sene önce yerleşim yerleri çevresinde geniş yer kaplarken, şehir ve kasabalara göçler neticesi terk edilmiştir. Bugün terk edilen bu araziler süratle ormanlaşmıştır. Orman içi ve orman kenarı köylerdeki bu yeni ormanlaşma ve aslına dönüş halen devam etmektedir. Bu durum sevindiricidir. Hal böyle olunca, ilçenin dağlık kesiminde eskiye nazaran hissedilir derecede nem de artmıştır. Bu nemlenme ve dirilmeye, baraj gölünün tesirini de eklemek gerekir. İlçede, Bahçecik, Yuvacık Barajından başlayan yükseltiye göre bitki örtüsü değişir. 100-150 m yükseltiden itibaren barajın kenarında kocayemiş, yabani zeytin, bodur meşe, şimşir ve defneye rastlarsınız. Yükseldikçe yerini gürgen (carpinus betulus), karagürgen (orsidi) (fagus orientalis), meşe (quercus pontica), kestane (castanea sativa), titrek kavak, beyaz ağaç) (populus tremula), daha yükseklere çıktıkça (Aytepe Dağlarında) büyük kayın ormanları başlar. 1200 metreden itibaren ise bitki örtüsü yerini iğne yapraklı çam ormanlarına bırakır. Bu ormanlarda ayrıca, dişbudak, ardıç, akaağaç (sütlü ağaç), ıhlamur, yabani fındık, porsuk, dağ çınarı (ispendom), karaağaç ormanları görülür. Yüksek kesimin ağaç altlarını orman gülü (komar), yabani karayemiş süsler.


Yuvacık Orman Bölge Şefliği sorumluluk sınırları içinde 10.129 hektar orman alanı mevcuttur. Bu ormanlarda en fazla görülen ağaç türü kayındır. Kayın ağacının serin, yağışlı, sıcak, nemli ve orta nemli yerleri seçtiği görülmektedir. Yörede kayın ağacı en fazla 300-1200 m yükseklikler arasında yayılış gösterir. Yön itibariyle yapılan incelemelerde, yörede kayın ağacının en fazla kuzey yamaçta, daha sonra doğu yamaçta ve batı yamaçta yer aldığı görülmüştür. Meşenin iklim ve yayılış alanı daha dardır. Yukarıda ifade edildiği gibi, Aytepe’nin üstünde 1200 m rakıma kadar geniş kayın ormanları, kısmen meşe, daha üst kesimlerde bilhassa Ercova ve çevresinde yerini çam ormanlarına bırakır. Yine alt kesimlerde gürgenle beraber karagürgen yöresel adıyla “Orsidi”ye bolca rastlanır.

Kestane, sıcak, derin, nemli ve besin değeri yüksek toprakları sevmesi nedeniyle, Karadeniz’e bakan kuzey, nemli ve sıcak yamaçlardaki vadileri seçmekte, yükseldikçe genel bitki kompozisyonu içerisindeki bulunuş oranı azalmaktadır. İlçede Bahçecik’in üstündeki sırtlardan başlayarak Aytepe’ye kadar geniş bir alanda ve 900 m yükseltiye kadar yabani kestane ağaçları yaygın bir şekilde kendiliğinden üremektedir.

İzmit orman müdürlüğü kayıtlarına göre, bölgede ağaç türleri şöyledir: Kayın, gürgen, meşe, kestane, ıhlamur, söğüt dişbudak, çınar, akağaç, kavak, kızılağaç, ibreli ağaç türlerinden; karaçam, kızılçam, sarıçam, sahil çamı, servi, köknar ve duglastır.eskiden Yuvacık merkez, Kullar, Döngel, Yeniköy çevresinde otlak ve meralık alanlar oldukça genişti. Şehirleşme ile beraber tarıma elverişli arazileri çok daralmış ve hayvancılık zorlaşmıştır. Kullar bölgesinde bilhassa bahçe tarımı açısından geniş, elverişli araziler hala mevcuttur. İlçenin güneyindeki dağlık kesiminde, gerek ormanlık alanlarda gerekse açıklarda, yaylalarda flora çok zengindir. Yüzlerce tür çiçekli ota ve bitkiye rastlamak mümkündür.

Translate »